อยากเต้นรำ
อยากอยู่ใกล้ฟ้า
อยากอยู่ในความมืดและเงียบงัน
อยากให้สายลมเย็นเยียบบาดผิว
ให้ฉันแสบและหนาวเหน็บ
พาฉันไปอยู่ที่สูง
นั่งมองฉันเงียบๆ
ปล่อยฉันอยู่ลำพัง
เต้นรำกับความรู้สึก
แล้วก้าวเข้ามา
โอบกระชับฉันไว้
พาฉันโบยบิน
ในสายลมอันเปล่าดาย
ในหัวใจอันเวิ้งว้าง
อยู่ในความเงียบกับฉัน
โอบกระชับฉันแน่นเข้า
แล้วพาฉันบินไป
กลางพายุที่ไม่รู้จบสิ้น
ฉันจะไปกับคุณ
ฉันอยากไปกับคุณ
ฉับพลันทันใด
วินาทีก็หยุดนิ่ง
ภาพฝันคล้ายลวงตา
ฉันไขว้คว้าและห่อตัว
เอื้อมมือหมายไขว่คว้า
คุณล่องหนและหายไป
เต้นรำต่อไป
คิดคำนึงถึงลมหายใจอุ่น
อ้อมกอดคล้ายประคองอยู่
ความเดียวดายอันหอมหวาน
เข้าใจฉันไหม
มองเข้าไปในดวงตา
เห็นความสูงของท้องฟ้า
เห็นน้ำตาของพระจันทร์
อย่าสงสารฉันเช่นนั้น
ฉันยังหวานเศร้าอยู่ดังเดิม
อย่าถามถึงความเจ็บปวด
ฉันยังสาวเท้าและหมุนตัว
กรุ่นกลิ่นของวิญญาณ
หมอกลงแล้วคืนนี้
คุณจะกอดฉันไหม
เสียงเปียโนยังแผ่วดัง
จูบฉัน
สัมผัสแผ่วพริ้ว
น้ำตา
ความรัก
หายไป
คุณ
2 ความคิดเห็น:
สวัสดียามเย็นครับ
อ่านแล้วรู้สึกว่าบางทีความเศร้าความคิดถึงที่เจ็บปวด มันก็สามารถสร้างความสวยงามทางมโนภาพได้เหมือนกัน(และความสวยงามทางภาษาด้วย ^ ^)
มีคนเคยบอกว่าการที่จะเป็นคนที่มีความสมบูรณ์ทางความรู้สึก จะต้องผ่านทั้งความเจ็บปวดความผิดหวังมาไม่น้อย ไม่รู้ว่าคุณเห็นด้วยรึป่าว แต่ถ้าผมเลือกได้ผมคงไม่อยากเป็นคนที่สมบูรณ์ทางความรู้สึก ไม่อยากผิดหวังไม่อยากเจ็บปวด
ปล.เดี๋ยวจะส่งผ่านความคิดถึงให้ถึงมือพี่เว้งนะครับ และดูแลสุขภาพด้วย ฝนที่นครปฐมตกหนักทุกวันเลย
ไม่รู้ว่าที่ที่คุณอยู่จะตกเหมือนกันรึเปล่า^ ^
สวัสดีครับ
ดีจังเลยนะครับได้ทำงานที่สีลมใจกลางความเจริญของกรุงเทพฯ คุณคงได้เจอเรื่องราวต่างๆนาๆ ที่นั่น ส่วนผมเป็นคนไม่ค่อยถูกกับกรุงเทพสักเท่าไหร่ เข้าไปทำธุระซื้อของทีไรกลับมาปวดหัวตุ๊บทุกที เคยตั้งปฏิภาณกับตัวเองว่าจะหาทางลบล้างความคิดนี้ โดยเดินสายเที่ยวให้ทั่วเกาะรัตนโกสินทร์ แต่ยังไม่มีกาสได้ทำเลยสังครั้ง ...
จริงอย่างที่คุณว่านะครับ ฝนที่นี่ตกมาพร้อมกลิ่นอบอุ่น(ของขี้หมู) มันเป็นของคู่กัน มีผู้หญิงคนหนึ่งเคยถามคำถามผมว่าชอบฤดูไหนมากที่สุด ผมตอบไปว่าชอบฤดูหนาว เพราะหลับสบาย และอากาศดีด้วย ส่วนเธอบอกว่าชอบฤดูฝน เพราะเวลาฝนตกทำให้เธอดูสวยขึ้น และชอบกลิ่นของฝนเหมือนกับคุณ
ปล. ถึงชอบฝนแต่ต้องระวังฝนด้วยนะครับ มันทำให้คนไม่สบายมาหลายต่อหลายคนแล้ว
แสดงความคิดเห็น