ความในใจ

ฉันมีบลอคอยู่หลายที่
แต่ละที่ก็ทำหน้าที่แตกต่างกันไป
คาแรกเตอร์ก็ต่างกันไปตามลักษณะสังคมในเวบบลอคนั้นๆ
คาแรกเตอร์ต่างกันเพื่อแสดงความเป็นตัวตนในแบบต่างๆ?

เปล่า...ไม่ใช่เลย
งั้นเพื่ออะไรล่ะ?

พอมานั่งคิดดีๆ ก็พอจะรำลึกความรู้สึกแรกๆตอนที่สมัครเวบบลอคแต่ละที่ได้ว่า อยากเขียนเพื่อเขียนในแบบที่ตัวเองเป็น แต่พอเขียนไปเขียนมากลับเริ่มอิงกระแสไปตามชาวบ้านเขา เห็นสไตล์และลักษณะของคนในเวบบลอคนั้นๆแล้วเริ่มมีการปรับตัวตาม

นี่แหละนะ เค้าถึงบอกว่า มนุษย์เป็นสัตว์สังคม

ปัญหาของฉันคือตอนแรกฉันไม่เคยคิดอยากมีสังคม ฉันเพียงแค่อยากเขียนอยู่เงียบๆคนเดียว แต่พอมีคนอ่านมากเข้า มีคนมาคอมเมนต์มากเข้า ฉันกลับเริ่มแคร์สิ่งเหล่านี้ ...เริ่มกลายเป็นสัตว์สังคม พอเป็นสัตว์มากๆเข้า ความตั้งใจแรกที่อยากจะเขียนก็ค่อยๆหายไป เริ่มกลายเป็นดารา เริ่มเขียนเอาใจตลาด เริ่มเข้าสู่ระบบ marketing มากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่สิ่งที่เขียนไปก็ไม่เคยทำเงินให้เราสักบาท

ไอ้ที่กลายเป็นสัตว์ก็เพราะเริ่มอยากจะได้สักบาทนี่แหละ

กว่าจะรู้สึกตัวก็เสียเวลาไปโข ความเป็นสัตว์กินเข้าไปครึ่งตัว กลัวจะฉุดตัวเองไม่อยู่เลยต้องรีบตัดไฟเสียแต่ต้นลม

พอกันที

...

สวัสดี blogspot

ฉันจะเขียนในแบบที่ตัวเองอยากเขียนจริงๆซะทีละนะ
แล้วถ้าทีนี้จะมีใครมาอ่าน หรือมาคอมเมนต์
ฉันจะขอบคุณและรับคำติชมนั้นไว้ด้วยใจ
แต่ฉันจะไม่ยอมสูญเสียความเป็นตัวเองอีกแล้ว

ฝากตัวด้วยนะจ๊ะ

candy