วันพุธที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2552

ระบำหิ่งห้อย

เมืองใหญ่

สายฝนโปรยปราย

หิ่งห้อย

หยุดปีกหลบฝน

ท่ามกลางกระแสเวลา

หยุดปีกจ้องมองแสงสีทอง

หลังจากอาบละอองน้ำเย็นฉ่ำ

หลังจากโบยบินในโลกจำลอง


...


ก่อนที่ฝนจะหยุด

เพียงความอบอุ่นวาบเดียวจากแสงจันทร์


...


ก่อนที่ฝนจะหยุด

เพียงสัมผัสความอาวรณ์ของต้นหญ้า


...



ก่อนที่ฝนจะหยุด

เพียงรู้ว่าแสงเล็กๆของมันมีค่าพอจะทิ้งร่องรอยไว้ในความทรงจำของโลกจำลอง


...


ก่อนที่ฝนจะหยุด

คนๆหนึ่งจะรับรู้ว่าความปรารถนาในการเก็บเวลานั้นรุนแรงและลึกซึ้งเพียงใด



...



ก่อนที่ฝนจะหยุด

และโลกจำลองจะแตกสลาย


ความสุขเป็นยังไง

หวานวาบและกำซาบแค่ไหน



...


ถ้าภาวะว่างเปล่าทำให้เราไปสู่จุดๆหนึ่งได้

ก็อยากจะโลดแล่นไปในแสงสีจัดจ้านนี้

เต้นรำ - ไร้สติ



...




รับรู้เพียงแค่ชีวิตหยุดอยู่กับนาทีนี้

นาทีต่อไปจะเป็นอย่างไร

จะบินสะเปะสะปะไปทิศไหน




.
.
.



หิ่งห้อยไม่รู้อะไรทั้งนั้น

ไม่มีความคิดเห็น: